سبک زندگی

پورنوگرافی خوب یا بد؟

دانمارک ، یک کشور کوچک در منطقه اسکاندیناوی اروپا، اولین کشور جهان بود که در دومرحله پورنوگرافی را قانونی کرد. در سال ۱۹۶۷ ، تمام متن ها و نوشته های پورن قانونی شدند و به دنبال آن، در سال ۱۹۶۹ انواع پورنوگرافی های بصری قانونی شدند (هالد ، ۲۰۰۷). قبل و بعد از این روند قانونی شدن، تأثیرات پورنوگرافی به شدت مورد بحث قرار گرفت. در نتیجه، بلافاصله پس از قانونی شدن، تحقیقات برای بررسی تأثیرات پورنوگرافی بر رفتارهای پرخاشگرانه جنسی آغاز شد.
از تحقیقات همبستگی در تمامی سطوحی که رواج پورنوگرافی را با پرخاشگری جنسی مرتبط می کند، استفاده شد (برای نقد این رویکرد ، به کینگستون و مالاموت، ۲۰۱۱ نیز مراجعه کنید). نتایج نشان می دهد بعد از قانونی شدن پورنوگرافی ، کاهش پرخاشگری جنسی صورت گرفته است (کوچینسکی ، ۱۹۹۱)، که به عنوان نشانه ای مبنی بر اینکه احتمالاً پورنوگرافی بر رفتارهای پرخاشگرانه جنسی تأثیر منفی نمی گذارد ، نشان داده شده است و شاید حتی به عنوان یک سپر یا کاهش دهنده در برابر آنها کار کند. پس از آن، این مطالعات دانمارکی، در بسیاری از اولین تحقیقاتی که در مورد اثرات پورنوگرافی در ایالات متحده انجام شد مورد استفاده قرار گرفت و یا به آن ها استناد شد به عنوان مثال، کمیسیون وقاحت و پورنوگرافی رئیس جمهوری (۱۹۷۰)، که توسط رئیس جمهور لیندون ب جانسون تأسیس شد. اساساً ، گزارش کمیسیون وقاحت و پورنوگرافی، پورنوگرافی را از تمام اتهامات تبرئه کرد. با این وجود ، هیچکدام، نه گزارش کمیسیون وقاحت و پورنوگرافی، نه گزارش های بعدی دولت و نه حتی گزارش های بین المللی دیگر در زمینه پورنوگرافی، نتوانسته اند بحثی را که امروزه در بین هم دانشمندان و هم عموم مردم داغ است، کمتر کنند (هالد و مالاموس، ۲۰۰۸).
به طور سنتی، مخالفان پورنوگرافی ادعا کرده اند که پورنوگرافی ممکن است اثرات مخربی بر اعتقادات، اخلاق، ارزش ها، نگرش ها و رفتارها بگذارد و مسئولیت انواع عوارض جانبی از جمله خراب شدن ازدواج ها، تغییر منفی ذهنیت مردان نسبت به زنان و برداشت زنان از خود، اعتیاد جنسی، و رفتارهای ناسالم را به پورنوگرافی نسبت داده اند (به عنوان مثال ، منینگ ، ۲۰۱۰ ؛ پ. پاول ، ۲۰۰۵).
در عوض، طرفداران پورنوگرافی ادعا کردند که هیچ گونه اثرات منفی در نتیجه استفاده از پورنوگرافی در تحقیقات مشاهده نشده است. درعوض، پورنوگرافی ممکن است برای افراد مفید نیز باشد از جمله، بالا بردن کیفیت زندگی جنسی، کمک به دانش در مورد رابطه جنسی، فراهم کردن یک روزنه ی تفریح جنسی، یا سپر و مانعی در مقابل تجاوزهای جنسی، و حتی کمک به ارزیابی یا درمان اختلالات جنسی مشترک (به عنوان مثال، بریتون، مگوایر و ناتانسون، ۱۹۹۳؛ ام دایاموند، ۲۰۰۹؛ ام دایاموند، جوزیفکوا و ویس، ۲۰۱۱؛ کونتولا، ۲۰۰۸؛ وایلی و پیسی، ۲۰۱۱).
با توجه به ماهیت بحث برانگیز پورنوگرافی ، باید تأکید کرد که مطالب ارائه شده فوق نه در دفاع از پورنوگرافی می باشد و نه به عنوان حمله به آن بلکه به عنوان تلاشی برای ترکیب مهمترین مواضع نظری غالب و تأثیرگذار و ادبیات تجربی در مورد پورنوگرافی می باشد.

برگرفته از مقاله Hald, G. M., Seaman, C., & Linz, D. (2014). Sexuality and pornography.‏ نمایه شده در پایگاه داده انجمن روانشناسان آمریکا، ۲۰۱۹؛ ترجمه دکتر هادی خیرآبادی، ۱۳۹۸٫ استفاده از این مقاله با رعایت حقوق مولف و ذکر نام مترجم بلامانع است.

درباره نویسنده

مشاور و روان درمانگر عضو انجمن روانشناسی آمریکا (APA) عضو سازمان نظام روانشناسی و مشاوره ایران

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *